ضریب کاهش نویز پارامتری است که برای تعیین کمیت ظرفیت جذب صدا یک ماده استفاده می شود. معنای خاص و ویژگی های آن به شرح زیر است:
تعریف و روش محاسبه: NRC یک میانگین حسابی ضرایب جذب صوت یک ماده در محدوده فرکانس متوسط تا بالا 250 هرتز، 500 هرتز، 100 هرتز و 200 هرتز است. نتایج به نزدیکترین 0.05 گرد شد.
محدوده ارزش و اهمیت:
0 کمتر یا مساوی NRC کمتر یا مساوی 1:
NRC=0: مواد به طور کامل انرژی صوتی را جذب می‌کنند (مثلاً دیوارهای بتنی صاف) و صدا کاملاً منعکس می‌شود.
NRC=1: مواد تقریباً تمام انرژی صوتی را جذب می‌کنند (مثلاً-صدای با کارایی بالا-جذب پنبه) و صدا تقریباً هرگز منعکس نمی‌شود.
هرچه مقدار NRC بیشتر باشد، عملکرد جذب صدا و کاهش نویز بهتر است:
به عنوان مثال، مواد دارای NRC=0.8 نسبت به مواد دارای NRC= 0.4. صدای بیشتری جذب می‌کنند و طنین داخلی و نویز پس‌زمینه را کاهش می‌دهند.
سناریوهای کاربردی
NRC معمولاً برای ارزیابی عملکرد صوتی مواد زیر برای کنترل سطوح نویز و بهبود راحتی صوتی استفاده می شود:
سقف: عایق پنبه معدنی (NRC 0.8 -0.95)، عایق فایبرگلاس (NRC 0.9 -1.0).
دیوار: پانل های آکوستیک، عایق، دیوارپوش های پارچه ای.
کف: فرش ضخیم (NRC 0.6 -0.8) یا ترکیب فرش + کوسن.
سایر موارد: استودیوها، سینماهای خانگی، اتاق‌های جلسه، کلاس‌های درس، دفاتر-باز، و غیره که به کنترل نویز نیاز دارند.
تفاوت سایر پارامترهای آکوستیک
STC: اندازه گیری توانایی مواد برای جلوگیری از انتقال صدا (به عنوان مثال عایق صوتی دیوارها)، که با عملکرد "جذب" NRC NRC متفاوت است.
ضریب جذب صدا: ظرفیت جذب صدا را در یک فرکانس نشان می دهد، در حالی که NRC به طور متوسط چهار فرکانس است که ارزیابی جامع تری را ارائه می دهد.
نکته مهم:
نادیده گرفتن{0}فرکانس پایین: NRC عملکرد جذب صدای فرکانس پایین{{1} (مثلاً 125 هرتز) را شامل نمی‌شود و باید در ارتباط با{5}}داده‌های فرکانس پایین (مثلاً در سالن‌ها یا فضاهای با فرکانس پایین-) ارزیابی شود.
داده‌های آزمایشگاهی: آزمایش‌ها معمولاً در محیط‌های ایده‌آل آزمایشگاهی انجام می‌شوند. نتایج نصب واقعی ممکن است با توجه به تکنیک های ساخت و ساز و محیط متفاوت باشد.
تأثیر مواد: مقادیر علائم خستگی بصری در NRC تحت تأثیر عواملی مانند ضخامت ماده، چگالی، اندازه منافذ و روش نصب (مثلاً عمق حفره پشت مواد) قرار می‌گیرد.
